KÜTÜPHANEM

Biz, dev gibi bir ağacın , ufacık bir yaprağın üzerindeki küçük küçük kurtçuklarız Zorba.  Bu küçücük yaprak bizim yer yuvarlağımızdır , ötekiler de, gecenin içinde sallandıklarını gördüğün yıldızlar .  Biz küçücük yaprağımızın üstünde sürünüyor ve onu hırsla araştırıyoruz. Kokluyoruz: Bize güzel kokuyor ya da kötü kokuyor. Tadına bakıyoruz: Yenilebilir buluyoruz. Vuruyoruz, sanki canlı bir şeymiş gibi çığlıklar atıyor.  En korkusuz olan insanlar , yaprağın ucuna varıyorlar; bu uçtan , gözlerimizle kulaklarımız açık olduğu halde kaosa eğiliyoruz. Ürperiyoruz.  Altımızdaki korkunç uçurumu görüyor, dev ağacın öteki yapraklarının çıkardığı gürültüyü uzaktan uzağa duyuyor, özsuyun köklerinden yükselip kalbimizi kabarttığını kavrıyoruz .  Böylece , uçuruma eğilmiş bir halde , bütün bedenimiz ve bütün ruhumuzla , korkunun içimizi kapladığını anlıyoruz. O andan sonra artık şey başlar...” Demek istiyordum ki artık şiir başlar . Ama o anla...

Kandules karısına sevdalıydı ve karısını dünyanın en güzel kadını sanıyordu. Bir de çok sevdiği Gyges adlı asker bir genç vardı.  Bir gün Gyges’e ,karımın ne kadar güzel olduğunu söylediğimde bana inanmıyorsun bir de onu çıplak gör dedi. Gyges efendim hiç olur mu ? ne yakışıksız bir şey yapmamı istiyorsun. Bir kadın üstünü çıkardı mı ,utancından da soyunmuş olur.  İnsanoğlunun namus kurallarını bulmasından bu yana çok zaman geçmiştir. Yalnız senin olana bak . Bütün kadınlar arasında en güzel olanı seninki olduğuna inanıyorum yalvarırım benden böyle ağır bir suç işlememi isteme. Korkma Gyges ,seni denemek için söylemedim. Öyle yaparız ki senin baktığını anlamaz. Yattığımız odanın içine sen daha önce girip saklanırsın ,o geldiğinde üstündekileri birer birer çıkarıp koltuğa koyar . O koltuktan yürürken arkasını sana dönmüş olacaktır . Gerisi sana kalmış yalnız kapıdan çıkarken dikkat et seni görmesin. Öbürü baktı ki kurtuluş yok denilenleri yaptı anca...

Herodot kitabına “İnsanoğlunun yaptıkları zamanla unutulmasın . Yunanlıların ,gerekse barbarların meydana getirdikleri harikalar bir gün adsız kalmasın , tek amacım budur; bir de bunlar birbirleriyle neden dövüşürlerdi diye merakta kalınmasın. “ cümlesiyle başlıyor. Aslında son cümle beni çok ilgilendiriyor ,çünkü batı ve doğu arasındaki bu kavga nasıl başlamış çok merak ederdim.  Cevabı basitmiş “kız kaçırma” yüzünden. İranlı anlatıcılar derler ki , kavgayı Fenikeliler çıkardılar, bunlar Kızıl Deniz’den Akdeniz’in kıyılarına bugün oturdukları yerlere yerleştiler.  Mısır’dan Asur’dan mal toplayıp bunları ,bugün Yunanistan denilen Argos’a götürdüler  ( o zamanların en zengin ülkesi ) beşinci veya altıncı günü mallarını ellerinden çıkarmışlar ancak o gün bir küme kadın deniz kıyısına gelmiş.  Kadınların arasında kralın kızı da varmış ,adı ,Yunanlıların dedikleri gibi İo idi ve İnakhos’un kızıymış.  Bu kadınlar gemilerin kıç yönünde v...